Marjan Mag Niet Mee !!

"Hengsteballen tot kunst verheven"

Kees

Speech, uitgesproken door Leen bij de crematie van Kees.

Beste Ellen, Robin, Peter (…) familie en vrienden.

Als je 59 jaar bent ben je eigenlijk nog lang niet aan de beurt om dood te gaan.
Okay je mag dan grijzend zijn, kwaaltje links, pijntje rechts, pilletje zus, zalfje zo.
De rimpels worden dieper, buikje dikker.
Het kost allemaal wat meer moeite en je gaat sigaren roken.

Maar dat is eigenlijk allemaal uiterlijke schijn.
Kees deed er aan mee, maar was eigenlijk nog piepjong.
Kees had de eeuwige jeugd. Een jonge God.
Wij wisten dat Kees de oudste was, maar dat was alleen maar op papier.

Bij ons jaarlijkse weekendje weg waarbij we de meest gevaarlijke dingen doen
manifesteerde Kees zich telkens weer.
Hij bewees dat hij alleen op papier de oudste was.
Neemt u van ons aan dat sommige van ons er ouder uit kunnen zien dan Kees.

Kees zijn badpak was de tijd ver vooruit.
Kees zijn poging om via “Inlichtingen 008” een Chinees te zoeken heeft binnen de wereld van de telefonie voor een ware ommekeer gezorgd voor de dienstverlening.
Met ijzig vaste hand heeft hij ons gek gemaakt met kruisboogschieten.

Als wij om half 4 niet meer op onze benen konden staan, was het vaste prik dat Kees en Rob nog even 10 over rood gingen spelen tot half 6.
Bij handballen ging Kees ook altijd 1 keer op de break en dan scoren.
En vervolgens stoppen op je hoogtepunt; zei Kees: "Wisselen."

Als ik aan Kees denk komt het woord lachen bij mij op.
Waar ik Kees ook tegenkwam het was altijd lachen.
In de Kemphaan achter de bar, met klaverjassen, trainen en spelen.
Bij onze vergaderingen, aan de Schinkeldijk, in het weekend en zelfs zijn e-mail.

De tijd heeft op Kees geen vat kunnen krijgen.
Dat zal iemand daarboven wel gestoken hebben.
En die heeft een heel wrang einde gegeven aan de waar gebeurde film
met de naam “Hoe ouder, hoe gekker”.

We moeten verder zonder je Kees,
Maar vergeten is onmogelijk.
Waar we ook zullen klaverjassen,
We zullen kijken waar vandaan je meekijkt.

Je kan niet meer mee,
Maar we nemen je wel mee.
Hier. (hand op hart).

Ellen, Peter, Robin heel veel sterkte.
Kees was Kees. Uniek.

Terug naar de pagina voor Kees.

© marjanmagnietmee.nl. Alle rechten voorbehouden.
Alle afbeeldingen en teksten op deze website zijn eigendom van Marjan Mag Niet Mee!!
Met uitzondering van leden van MMNM is het eenieder verboden om, zonder voorafgaande toestemming van Marjan Mag Niet Mee, afbeeldingen of teksten van deze website te gebruiken, te vermenigvuldigen (op welke wijze dan ook) of te publiceren.
Marjan Mag Niet Mee aanvaardt geen enkele aansprakelijkheid voor psychische en/of fysieke ongemakken ten gevolge van het bekijken van foto's op deze website, noch kan MMNM aansprakelijk worden gesteld voor negatieve effecten voor de leden van MMNM ten gevolge van het bekijken van de foto's op deze website door derden (werkgevers, collega's, familie, etc.)