Ik kwam op vrij late leeftijd bij Kwiek, ik had eerst wat anders gedaan, wist ik veel. Ik kan mij nog een aantal dingen uit die tijd goed herinneren: Leen met een permanente witte keppel, Pieter die enorm was gegroeid, Willibrord die steevast een voetje omhoog trok, een duitse kungfu-fanaat en een grijze eminentie.
Bedaard, vrolijk en zeer hartelijk, zeker voor een nieuwkomer als ik.
Wat mij het meest aansprak waren zijn kooktoppers achter de bar van de Kemphaan. Een broodje frikandel speciaal was (en is) voor mij al speciaal, het broodje frikandel speciaal ala Kees is nog steeds ongeevenaard. Ook hier weer het zijn juist de kleine dingen die Kees zo speciaal maakt.
Zoals zo velen reeds gezegd hebben: met Kees is een dierbare en speciale Kees heengegaan. Een gaatje is geslagen. Kees ik hoop dat je daarboven nog een keer op de break kunt gaan en degene die je te vroeg bij ons weghaalde vol op zijn ..........
Ad
Heel wat jaartjes terug heb ik al eens in een moeilijke fase gezeten waarbij ik tijdelijk bij mijn ouders in huis zat. Dit was in de winterperiode met kerst- en oudjaar in het vooruitzicht. Kees en Ellen hebben me toen gevraagd bij hun oudjaar te vieren gezamenlijk met Rob en Ineke. Dit werd een hele fijne avond voor me waar ik ze nog steeds dankbaar voor ben! Zo "vanzelfsprekend" als het allemaal gedaan werd zal mij altijd in herinnering blijven!
Hans
Toen een van de zoons van Kees in zijn toespraak bij de crematie vertelde dat Kees alleen ging windsurfen bij windkracht 1, omdat anders zijn sigaar uitging, moest ik denken aan het MMNM weekend van 2003, waar Kees het voorelkaar kreeg om bij het quad-rijden zijn spierwitte sokken keurig schoon uit de strijd te laten komen. Terwijl Pieter (zie de foto's) ongeveer van tenen tot kruin zwart van de prut was. Of Kees tijdens het quad-ten ook zijn sigaar brandend hield weet ik eigenlijk niet meer.
Willibrord
Jaren geleden vroeg ik Kees mijn zeilboot te helpen overvaren van Amsterdam naar Monnickendam. We genoten van de tocht en Kees wilde zijn dankbaarheid laten blijken. Een week later kwam hij met een aantal eitjes van eigen 'farm'. Een klein gebaar, maar het ontroerde me en het tekende Kees ten voeten uit: een lieve man.
Frits
Ook een herinnering op de site zetten? Klik hier.
Terug naar de pagina voor Kees.